Partnerem serwisu jest firma M.K.Szuster

Sanktuarium św. Antoniego w Suszu

2015-08-20 19:10:19 (ost. akt: 2015-08-20 19:15:25)
Sanktuarium św. Antoniego w Suszu

Autor zdjęcia: Arkadiusz Kolpert

Święty Antoni naucz nas kochać Chrystusa — taki napis wita wiernych, którzy odwiedzą sanktuarium św. Antoniego w Suszu. To jedno z najmłodszych sanktuariów w diecezji elbląskiej, ustanowione w 2001 roku.


Sama historia kościoła św. Antoniego Padewskiego, w którym mieści się sanktuarium, jest o wiele dłuższa i bogatsza. Jego początków należy szukać w XIV wieku - został zbudowany w latach 1330-1350 r.
— Spełniał rolę bastionu wzmacniającego linię obwarowań miejskich. Górował sylwetką nad miastem. Także dzisiaj widać go z każdego miejsca w mieście — mówi ksiądz Dariusz Kułakowski, proboszcz parafii.

Początkowo kościół nosił tytuł św. Rozalii. Był wielokrotnie przebudowywany i remontowany, szczególnie strona północna i zachodnia, a wnętrze kościoła straciło zupełnie swój pierwotny wygląd. Najstarszym śladem polichromii gotyckiej jest fresk przedstawiający św. Weronikę z chustą i klęczącego fundatora.
— Przez długie lata przed wojną kościół był ewangelicki. Ewangelicy opuścili nasze tereny po drugiej wojnie światowej, a kościół został przekazany parafii rzymskokatolickiej św. Rozalii w Suszu. Jako patrona otrzymał on św. Antoniego z Padwy — mówi ks. Kułakowski.

Po wojnie przez długie lata kościół św. Antoniego był jedynie kościołem pomocniczym w parafii. Głównym był położony niecały kilometr dalej kościół św. Rozalii wybudowany na początku XX wieku. Odbywały się tu dwie msze święte w niedzielę i w każdy wtorek msza z nowenną do św. Antoniego. Znaczenie i dawny blask kościół zaczął odzyskiwać dzięki staraniom wieloletniego proboszcza parafii ks. Zbigniewa Nowaka, który zmarł w listopadzie 2013 r. W 1993 r. biskup elbląski ksiądz Andrzej Śliwiński ustanowił nową parafię przy kościele św. Antoniego w Suszu.

Kolejną ważną datą w historii kościoła był 13 czerwiec 1996 r., kiedy to ksiądz biskup biskup Józef Wysocki podarował relikwie św. Antoniego. W 1998 r. dekretem księdza biskupa Śliwińskiego kościół został podniesiony do godności fary, a 13 czerwca 2001 r. stał się sanktuarium św. Antoniego Padewskiego.

Sanktuarium św. Antoniego
ul. Kościelna 6, 14-240 Susz
tel. 55 278-63-49; 506-611-573.
www.www.sanktuarium-susz.info
mail: parafia.antoni@wp.pl


Porządek mszy świętych
Poniedziałek-sobota godz. 7 i 17
Niedziela godz. 7, 9, 11, 17
Dla wiernych cały czas dostępna jest kaplica. W każdy wtorek - Nowenna do św. Antoniego (po mszy św. około 17.30)

Do najcenniejszych zabytków kościoła należy m.in. XIV-wieczny fresk Chusta świętej Weroniki znajdujący się po lewej stronie od ołtarza głównego. Imponujące wrażenie robi empora cała w malowidłach przedstawiających sceny biblijne. Opis scen biblijnych na emporze był w języku niemieckim. — Za zgodą konserwatora zostały przetłumaczone i przemienione na języki polski — mówi ks. Dariusz Kułakowski.
Kolejne zabytki w kościele to gotycka chrzcielnica z XV wieku oraz ołtarz główny z 1607 r. W kościele znajduje się również ławka z dobrze zachowanym napisem informującym o dacie jej powstania, czyli 1651 r.
Ciekawostką jest fotel, w którym podczas mszy zasiadał prezydent Rzeszy Paul von Hindenburg. — Trafił do nas z Łęgowa, gdzie prezydent Paul von Hindenburg posiadał majątek, i został odrestaurowany — mówi ksiądz Kułakowski.





O św. Antonim z Padwy
Urodził się pod koniec XII (około 1195 r.) w Lizbonie, stolicy Portugalii. Na chrzcie nadano mu imię Ferdynand. Już jako kilkunastoletni młodzieniec odczuwał potrzebę poświęcenia się służbie Bożej. Wstąpił do kanoników regularnych św. Augustyna - augustianów tam wzbogacał swą wiedzę i wchodził w życie zakonne. W 1219 r. Fernando przyjął święcenia kapłańskie.
Jego dar wymowy, obrazowy język, przykład świętego życia, żarliwość i towarzyszące mu cuda sprawiają, że garnęły się do niego wielkie rzesze ludzi z różnych stron. Jego praca kaznodziejska była tak skuteczna, że nawracali się nawet odstępcy od Kościoła. Św. Antoni wygłaszał kazania do pielgrzymów przybywających do Rzymu, napisał serię kazań wielkopostnych oraz "kazania na święta".
Największą popularność jako kaznodzieja osiągnął w Wielkim Poście w 1231 roku - gromadził wtedy wokół siebie tysiące ludzi, których doprowadzał do poprawy życia. Przemawiał na dużych placach, ponieważ kościoły nie mieściły tak wielkich rzesz ludzi.
Wyczerpany przewlekłą chorobą i intensywną pracą powracał do Padwy. W czasie drogi jednak zmarł. Był to piątek 13 czerwca 1231 r. Zakończył swoje bardzo pracowite życie w wieku 36 lat. Pogrzeb św. Antoniego odbył się w Padwie.
Już w rok po śmierci Antoniego papież Grzegorz IX kanonizował świętego i dzień 13.06. wyznaczył na dzień wspomnienia świętego Antoniego.
W całym Kościele od XVII w. przyjęły się nabożeństwa wtorkowe odprawiane ku czci św. Antoniego. Tak jest również - w sanktuarium św. Antoniego w Suszu - we wtorki odprawiana jest nowenna do św. Antoniego, a odpust w naszej parafii przypada 13 czerwca w dniu wspomnienia patrona.

Czekamy na Wasze zdjęcia i opisy pięknych zakątków regionu, kliknij tutaj, aby dodać swój artykuł lub skontaktuj się z nami pod adresem redakcja@mojezulawy.pl.

Źródło: Dziennik Elbląski

Komentarze (0) pokaż wszystkie komentarze w serwisie

Dodaj komentarz Odśwież

Dodawaj komentarze jako zarejestrowany użytkownik - zaloguj się lub wejdź przez FB

Polecamy